Para matar al amor hace falta mucho más que mentir, que engañar; porque lo quieras o no a la larga o a la corta vuelve a resucitar, con más fuerza, con más ansia y con más ganas de estar, junto al ser que se ha amado junto al ser que se ha soñado como única verdad. Para matar al amor hace falta mucho más que mentir y engañar.
Cuando me siento animicamente "bajoneada" recurro a dos cosas que me ayudan a aliviar mi pena. O voy a buscar los poemas de Rosalia Castro o en la penumbra de mi habitación escucho música. Entre ella algún que otro tango. Para compartir hoy elegí algo de José Canet. El tango Tarde.
De cada amor que tuve tengo heridas, heridas que no cierran y sangran todavía. ¡¡Error de haber querido ciegamente matando inutilmente la dicha de mis días!! Tarde me di cuenta que al final se vive igual fingiendo... Tarde comprobé que mi ilusión se destrozó queriendo.... ¡¡Pobre amor que está sufriendo la amargura más tenaz! Y ahora que no es hora para nada tu boca enamorada me incita una vez más.
Y aunque quiera quererte ya no puedo, porque dentro del alma tengo miedo. Tengo miedo que se vuelva a repetir la comedia que me ha hundido en el vivir. ¡¡ Todo te lo dí!!... ¡¡Todo lo perdí!.. Siempre puse el alma entera, de cualquier manera, soportando afrentas y al final de cuentas me quedé sin fé. .................................................
Quíxente tanto, meniña, Tívenche tan grand’amor, que para min eras lua, branca aurora e craro sol. Agua limpia en fresca fonte, Rosa d’o xardín de Dios, Alentiño d’o meu peito, Vida d’o meu corazón". Así che falei un día camiñiño de San Lois Todo oprimido d’angustia, Todo ardente de pasión; Mentras que ti me escoitabas, depinicando unha frol, Por que eu non vise os teus ollos que refrexaban traiciós. Dempois que si me dixeches, en proba de teu amor Décheme un caraveliño que gardei n-o corazón. ................................................................
Y mi mano tocó el cielo al acariciar tu rostro. Tanto lo había esperado que la gloria me cubrió.
Tu mirada me elevó mil veces en la esperanza, de poder tener tu amor, y todo se iluminó en mi alma esperanzada, cuando fue tu mano de hombre que hizo que mi esperanza fuera una realidad.
Y hoy, nos miramos a los ojos, mucho queda por vivir. Llevaremos de por vida gravado en el corazón, cada roce, cada beso, cada suspiro de amor, que hemos vivido al unísono, al unísono, tu y yo.
En el amor no hay matices todo o nada debe ser Pero es justo que lo sepas. Cuando te entregas a medias, a medias conseguirás cualquier cosa que te den.
Yo te puedo asegurar que no hay nada en este mundo como el entregarse entero y vivir a todo o nada, cada caricia, cada beso. Y llevarás de por vida en tu sangre, en tu piel, en tu recuerdo, cada suspiro, cada caricia, cada beso que has ganado al jugarte por entero.
Por que pronto podamos verlo nuevamente en el escenario.
Por ese palpitar que tiene tu mirar, yo puede presentir que tu debes sufrir igual que sufro yo por esta situacion que nubla la razón sin permitir pensar.
En qué ha de concluir el drama singular que existe entre los dos tratar de simular tan solo una amistad mientras en realidad se agita la pasión que muerde el corazón y que obliga a callar yo te amo.....yo te amo...
Tus labios de rubí de rojo carmesí parecen murmurar mil cosas sin hablar y yo que estoy aquí sentada frente a tí me siento desangrar sin poder conversar. yo te amo..... Yo te amo...