marte

Rosalia Castro

Cando pienso que te fuches,
Negra sombra que m’asombras,
Ô pe d’os cabezales
Tornas facéndome mofa.
Cando maximo qu’es ida
N’o mesmo sol te m’amostras,
Y eres a estrella que brila,
Y eres ò vento que zoa.
Si cantan, ês ti que cantas;
Si choran, ês ti que choras,
Y-ês o murmurio d’o río
Y-ês a noite y ês a aurora.
En todo estás e ti ês todo,
Pra min y en min mesma moras,                                           
Nim  m’abandonarás nunca,
Sombra que sempre m’asombras